ماه

title-tag

شب غرق نور ماه بود

آسمان روشن تر از هر روز بود

زمین محو تماشای ماه بود

در تاریکی شب نور بود

گوی ماه حکم ران بود

سکوت تنها معنا بود

در ظلمت شب ستاره چشمک زن بود

جنگل خفته در خواب بود

جغد پیر هنوز بیدار بود

دریا خیره به ماه بود

عکس ماه سطح آب بود

آب در حال خروشان بود

لحظه ای سیاهی بود

من بودم وماه بود

ماهی داخل آب بود

خورشید در حال طلوع بود

پرستو نغمه خوان بود

گرچه روز بود

اما چهره ماه نمایان بود

طیبه عبداللهی

ثبت شده در ۱۳۹۱/۹/۶ به شماره ۲۰۸۲۲۶ در سایت شعرنو

next-iconback-icon