تنهاترین دوست

title-tag

تو تنهاترین دوست من بودی
تو نزدیکتر از من به خودم بودی
میان ما راه درازی نیست
سال های طولانی در دلم زیستی
همچو یک مهمان ناخوانده
من ترا در آرزوهایم جستجو کردم
نه در آن خوابهای رویائی
آه ، هرگز نتوانستم از عشق
چیزی بفهمم
تنها می دانم که
عاقبت خط جاده پایان است

# طیبه عبداللهی #

ثبت شده در ۱۳۹۲/۱/۲۷ به شماره ۲۳۴۳۸۷ در سایت شعرنو

next-iconback-icon