زیبایی شب به ماه
زیبایی دنیا همه
” تویی ”
زیبایی شب به ماه
زیبایی دنیا همه
” تویی ”
کاشتم
هرشب بر لبت هزار بوسه
تو به خواب ناز بودی
من در دشت پر از بوسه
که نگارم برلبم
می کاشت
صد هزار بوسه
رسیده موسم خوش آشنایی
بنوشم از لبت شراب نابی
ورق خورد، فصل ها به عشق
پیوند زند ، به مهر، دوست جاودانی
عشق را
نه زبانی ست
نه مذهبی
الفبای عشق را
قلب ها می نویسند
و نگاه ها می خوانند
با رقص بوسه
روز عشاق مبارک باد عشقم
ترانه من
در بستری
که ” تو ” نباشی
خواب بر آن چشمان
حرام است
باور کن خدا ، من و تو را عاشق آ فرید
در سینه دل ، بیقرارِ دقایق آ فرید
با ور کن به دریا یِ بیکران عا طفه
چشمان تو ، ناخدا بر این قایق آفرید
. . .
در دل
هر زنی
جای یک شعر خالی ست
تو بخوان شاعر من
شعر تو زیباست
در دل من
مرا
به آغوشی
دعوت کن
که مهتاب خیره شود
عشق حاصل دو قلب است
که گره میخورد
در یک سینه
برای تپیدن هر لحظه